Januari 2026, hoeveel mooier kan je beginnen door het uitbrengen van een tweede boek. Het is gelukt, een wens, droom, bucketlist ding, of wat dan ook, het boek is er. En wat is daar veel aan voorafgegaan. Twijfel, onrust, onzekerheid. Jawel, het duiveltje was weer goed bezig op mijn schouder. Maar ik zette door, en daar was het dan ineens. Leren doe ik iedere dag, en zo ook nu weer. Ik had iets beter na moeten denken over de verzendkosten, die veel hoger uitvallen dan ik van te voren had opgezocht. Maar het mag de pret niet drukken, het is sowieso geen winstgevend iets maar wel iets waaraan ik heel veel plezier heb beleefd.
Januari, de vijfde dag en wat is er al veel gebeurd. Zo is Nederland bedekt onder een laag sneeuw, en het sneeuwt nog steeds. Heel veel mensenlevens zijn al verloren gegaan tijdens de nieuwjaarsnacht, in Zwitserland tijdens een brand in een cafe maar niet alleen daar. Zo ontving ik een bericht over een jeugdvriend. Na een kort ziekbed overleden op Oudjaarsdags. Zo jong, zoveel levenslust en ineens is hij dood.
Ik leerde mijn kinderen vroeger om naar het journaal te kijken om op de hoogte te blijven van de situatie in de wereld. Tegenwoordig vertel ik: ‘Kijk maar niet meer’.
Mijn jongste dochter die na jaren ploeteren, haar plek sinds een aantal maanden gevonden heeft en nu ineens oog in oog met haar vader wil gaan staan, die ze al 15 jaar niet gezien heeft. Ze wil een naamsverandering, ze wil hem de waarheid vertellen en ze wil hem en zijn naam vooral uit haar hoofd. Hij is al dood voor me, zegt ze steeds maar wij zien iets anders.
En zo vliegen we weer met z’n allen een nieuw jaar in. Met nieuwe hoop, verwachtingen, voornemens, angst, vreugde en verdriet.
Vertelsels 
Plaats een reactie